Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Τίποτα δεν πάει χαμένο


Σχεδόν πενήντα χρόνια
βάσανα και διωγμοί,
τώρα στη μαύρη αρρώστια
ανάξια πλερωμή.
Το δίκιο του αγώνα
πολλά σου στέρησε,
μα η ζωή λεχώνα
ελπίδες γέννησε.

Τίποτα δεν πάει χαμένο
στη χαμένη σου ζωή,
τ’ όνειρό σου ανασταίνω
και το κάθε σου "γιατί".

Ποτέ δε λες η μοίρα
πως σε αδίκησε,
μα μόνο η Ιστορία
αλλιώς σου μίλησε.
Σκυφτός στα καφενεία,
στους δρόμους σκεφτικός,
μα χθες μες στην πορεία
περνούσες γελαστός.

όπως τό 'γραψαν  Μανώλης Ρασούλης και Μάνος Λοϊζος http://www.youtube.com/watch?v=gcn2dgV5oUM

2 σχόλια:

  1. Υπέροχο τραγούδι.
    Όλοι αδελφωμένοι να είμαστε, κατά του ρατσισμού, μόνο κοντά σε όσα μας ενώνουν, να ξεβρωμίσει ο τόπος από τα σκουπίδια... Να γεμίσει με δημιουργία και όραμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, όραμα και δημιουργία χρειαζόμαστε και μακάρι να βρίσκουμε τη δύναμη να ξεχωρίζουμε αυτά που μας ενώνουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή