Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Ένα γειά, έτσι απλά, έτσι σκέτα για το Δημήτρη Μητροπάνο

Ήταν σπουδαίος, ένας λαϊκός άνθρωπος με ήθος και αξιοπρέπεια.

Κρίμα και πάλι κρίμα!

Έφυγε ο Μητσάρας, όπως τον έλεγε ο Κώστας, εκείνος έφυγε πολύ νωρίτερα, και ήταν φθινόπωρο. Σαν το φθινόπωρο που τραγούδησε ο Μητροπάνος με τα λόγια και τη μουσική του Βαγγέλη Κορακάκη, τέτοιο που να μην ξαναρθεί...

Ένα παράπονο και ένα δάκρυ
πρώτο φθινόπωρο πρώτη βροχή
απόψε η σκέψη μου δε βρίσκει άκρη
απόψε λύγισε η αντοχή

Ένα σκοτείνιασμα που με βαραίνει

πικρή ανάμνηση σαν μαχαιριά
πρώτο φθινόπωρο που με πεθαίνει
πρώτο φθινόπωρο χωρίς χαρά

Ό,τι φαντάστηκα ήταν απάτη

κι αν κάτι έλπιζα έχει χαθεί
τέτοιο φθινόπωρο χωρίς αγάπη
τέτοιο φθινόπωρο μην ξαναρθεί

http://www.youtube.com/watch?v=RRZjBTDY2fk

Καθένας κάνει τις αναγνώσεις του τελικά...

Γειά σου λοιπόν Δημήτρη Μητροπάνο, έτσι απλά, έτσι σκέτα, όπως ήταν και ένα από τα τελευταία όμορφα τραγούδια σου (με τη συνεργασία Κραουνάκη- Νικολακοπούλου)

Γεια Ξεκλειδώνω τη πόρτα, με ρουφάει ο ήλιος
και του δέντρου του δρόμου η σκιά
Γεια, η πιο όμορφη λέξη όταν κάτι έχει φταίξει
και σε πάει ξανά μακρυά
γεια, στην απεραντοσύνη κάνω εμπιστοσύνη ταπεινά
λυτρωμένα με γεια με λες γιορτάζει η Σοφία
την αλληλογραφία παίρνω ήσυχα με άλλα χαρτιά

γεια με μολύβι υπογράφω, τι χρειάζομαι γράφω
η καρδιά να μην είναι βαριά
Γεια, σε όποιον έρθει και φύγει σαν τριαντάφυλλο
ανοίγει που σκορπά ξεχασμένη ευωδιά

Γεια, το πιο ήσυχο βήμα στο λαβύρινθο βάζει φωτιά
Γεια, ότι μέσα κι απ' έξω χρόνια έχω να παίξω το κομμάτι μου με μαστοριά

Γεια στην υγειά σου ερωτά μου κι απ' το πριν
στο μετά μου μεταφέρθηκα προσωρινά
γεια, τόσο απλά τόσο σκέτα και ξανά στη κουκέτα
για όλα τα άγνωστα τα αληθινά
Γεια τόσο απλά τόσο σκέτα δεν γουστάρω ετικέτα
δεν ξεχνιέται αν αξίζει η χρονιά
τι οχτώ,τι εφτά,τι εννιά το ταξίδι από μέσα αρχινά

http://www.youtube.com/watch?v=GeHr3GnVpsU


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου